شب یلدایم را با تو قسمت میکنم

تمام آجیلها

و تمام قاچهای هندوانه ام را

 قایم میکنم

تا بعد کنار تو شب یلدا بگیرم

گر چه دوریم

اما میدانم نزدیک نزدیکی

مهربان من

امشب برای چشمانت فال حافظ میگیرم

و تا صبح به حرمت نفسهایت عاشقانه میخوانم

تو هم امشب

به مادر بزرگ بگو

 برای عشقمان

فال حافظ بگیرد

و من با تمام سردی امشب

از خدا میخواهم:

نفسهای گرممان را

تا همیشه

تا همیشــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

برای هم نگهدارد

.

.

.

و آن زمان که عاشق می شوی

                      و می دانی که عشقی هست

                                                       و باور داری کسی که تو را دوست دارد

                                                                          و در آن شبهای سرد و يخبندان با تو می ماند..

 در آن لحظات می فهمی دوست داشتن چقدر زيباست .....

و آن زمان که کسی در فراسوی خيال تو نيست

                       و تو تنهای تنها در جاده های برهوت زندگی قدم می زنی

                                                                               تنها اوست که به تو

                                                                                            آرامش خيال می دهد.....

کلام آخر

خدايا از عشق امروزمان براي فرداهامان چيزي کنار بگذار..
براي آن روزي که فراموش مي‌کنيم عاشق بوده ايم ...
يک مشت... اندازه ي يک لبخند..يک خاطره اندازه ي يک نگاه ..
تا دوباره بشکفد تا دوباره ببارد و سيراب گرداند همه ي روح و قلب و جانمان را...

عشق اونيه که به خاطره اون تموم قانونهاي روزگارو زيرپا مي ذاري و خاطرات شيرين رو جايگزينش مي کني.

عشق اونيه که وقتي خيلي ناراحتي يا دلت مي خواد مث ابر بهاري گريه کني اون ميشه سنگ صبورت و آغوشش مي شه پناهگاهت و شونه هاش  تکيه گاهي براي اشکهات.

عشق اونيه که شبها با ياد اون مي خوابي با ياد اون غذا مي خوري ،حتي با ياد اون آهنگ گوش ميدي.

عشق اونيه که شبها قبل از خواب با روياي با او بودن چشماتو روي هم مي ذاري

عشق اونيه که شبها موقع خواب دوست داري سر اون کنار سر تو باشه

عشق اونيه که شبها دستاتو زير بالش يا زير بغلت پنهون مي کني تا کمبود دستاي گرمشو کمتر حس کني.

عشق اونيه که دوست داري بوي عطر بدنش بشه تک تک نفسهات.

عشق اونيه که مي خواي اون بشه  مهتاب شبها و خورشيد روشن زندگيت.

عشق اونيه که دلت هميشه بهونه ي اونو مي گيره هر چند مي دوني که گاهي ديدارش ممکن نيست.

عشق ا ونيه که براش بي تابي مي کني و نا خود آگاه بدنت براش مي لرزه.

عشق اونيه که هر جا ميري دوست داري اونم همراهت باشه.

عشق اونيه که هرکجا ميري دوست داري براش سوغاتي بخري حتي اگر نتوني بهش بدي.

عشق اونيه که تمام حرفها و درد و دلت را دوست داري براي اون بگي.

عشق اونيه که تو دوست داري اولين کسي که از پيروزي هات با خبر مي شه اون باشه.

عشق اونيه که هر يادگاري يا دست نوشته اي از اون از دنيا با ارزش ترمي شه برات.

عشق اونيه که موقع درد وقتي اونو مي بيني دردت فراموشت مي شه.

عشق اونيه که به خاطر شنيدن صداش حاضري خيلي از زخم زبونها رو تحمل کني.

عشق اونيه که تو موقع شادي هات دوست داري اونم کنارت بود و سهمي از اين خوشي ها داشت.

عشق اونيه که به اون اختيار تام ميدي تا وارد حريم خصوصي زندگيت بشه. 

عشق اونيه که موقع دلتنگيهات مث ابر پر بارون آسمون دلت رو تصاحب مي کنه.

عشق اونيه که براي ديدنش لحظه شماري مي کني.

عشق اونيه که از دوري اون قلم دست مي گيري و هر چه احساسه رو روي يه تيکه کاغذ مي آري.

و عشق اونيه که هيچ وقت نمي توني فراموشش کني.........

دلتنگتم.........

مینویسم از تو........

از تو ای شادترین .از تو ای تازه ترین نغمه عشق.
تو که سرسبزترین منظره ای. توکه سرشارترین عاطفه را نزد تو پیدا کردم.
و تو که سنگ صبورم بودی در تمام لحظاتی که خدا شاهد اندوهم بود.
به تو می اندیشم........ و به تو میبالم........
و شباهنگام آندم که تو را نزد خودم  میبینم..... بهترین آرامش در دلم میجوشد..........
روزها میگذرد.....

 عشق ما رو به خدایی شدن است. رو به برتر شدن از هر حسی که در این عالم خاکی پیداست.

دوستت میدارم........ از همین نقطه خاکی تا عرش
دوستت میدارم........از زمین تا به خدا از همین نقطه خاکی تا عرش.

پروردگارا! به من آموختی که عشق مسیر پیروزی است... به من توفیق ده تا او را دوست بدارم
و ... پیوسته عاشق بمانم!               

                                                                                  "   آمین   "

در میان

آن همه غوغا

در آن شب سرد

ناگهان

تو آمدی

و

آغوش گرمت

پناهگاهی شد

برایم

تا دریابم

که زندگی

چقدر

            چقدر زیباست...

اي نهايت در تو، ابديت در تو
اي هميشه با من، تا هميشه بودن
باز کن چشمت را تا که گل باز شود
قصه زندگي آغاز شود
تا که از پنجره چشمانت، عشق آغاز شود
تا دلم باز شود، تا دلم باز شود
                                                         

                                          دلم اينجا تنگ است، دلم اينجا سرد است
                                          فصلها بي معني، آسمان بي رنگ است
                                          سرد سرد است اينجا، باز کن پنجره را
                                          باز کن چشمت را، گرم کن جان مرا 
                                           اي هميشه آبي اي هميشه دريا
                                           اي تمام خورشيد اي هميشه گرما
                                                                                       

                                                                                سرد سرد است اينجا باز کن پنجره را
                                                                               اي هميشه روشن، بازکن چشم به من

آرام

سر از بستر

بر می داری

                     و

                            به ژرفای آسمان

                                         نگاهی می اندازی

و در دل

از خداوند پاک

در خواست می کنی

که:

            او را

                       هر چه زودتر

                                        به آغوش گرمت

                                                  باز گرداند...

و قطره اشکی گرم

بر گونه هایت

جاری می شود......

و به تو

یاد آوری می کند

که :       هنوز

                      چقدر

                                  دوستش داری...

                                                                                                               درختچه 1349