آرامش سکوت

امان ازین دل بی انصاف که همیشه دلتنگ است.....

سلام!
حال همه‌ی ما خوب است
ملالی نيست جز گم شدنِ گاه به گاهِ خيالی دور،
که مردم به آن شادمانیِ بی‌سبب می‌گويند
با اين همه عمری اگر باقی بود
طوری از کنارِ زندگی می‌گذرم
که نه زانویِ آهویِ بی‌جفت بلرزد و
نه اين دلِ ناماندگارِ بی‌درمان!

تا يادم نرفته است بنويسم
حوالیِ خوابهای ما سالِ پربارانی بود
می‌دانم هميشه حياط آنجا پر از هوای تازه‌ی باز نيامدن است
اما تو لااقل، حتی هر وهله، گاهی، هر از گاهی
ببين انعکاس تبسم رويا شبيه شمايل شقايق نيست!

راستی خبرت بدهم
خواب ديده‌ام خانه‌ئی خريده‌ام
بی‌پرده، بی‌پنجره، بی‌در، بی‌ديوار ... هی بخند!
بی‌پرده بگويمت
چيزی نمانده است، من چهل ساله خواهم شد
فردا را به فال نيک خواهم گرفت
دارد همين لحظه
يک فوج کبوتر سپيد
از فرازِ کوچه‌ی ما می‌گذرد

يادت می‌آيد رفته بودی
خبر از آرامش آسمان بياوری!؟
نه ری‌را جان
نامه‌ام بايد کوتاه باشد
ساده باشد
بی حرفی از ابهام و آينه،
از نو برايت می‌نويسم :
حال همه‌ی ما خوب است
اما تو باور نکن!

سید علی صالحی

شنبه بیست و چهارم آذر 1386 توسط فرشته ی مهربون |

برای واژگان ناتمام چشمانت...

و چشمانت راز آتش است

و عشقت پیروزی آدمی است

هنگامی که به جنگ تقدبر می شتابد .

و آغوشت

جائی برای زیستن

و گریز از شهر ی

که با هزار انگشت

- به وقاحت -

پاکی آسمان را متهم میکند.....!

کوه با نخستین سنگ ها آغاز میشود

انسان با نخستین درد.

                                                   و
                                                      من
                                                                  با نخستین نگاه  تو   آغاز شدم .

شنبه هفدهم آذر 1386 توسط فرشته ی مهربون |