: آخ که وقتی عکس بالا رو برای متنم پیدا کردم  چقدر به دلم نشست..

مهربانم...

اين بار ياد قلبت باشد

يك نفر هست كه با تو به خداوند جهان نزديك است...

و به يادت هر صبح

گونه ي سبز اقاقي ها را

از ته قلب و دلش مي بوسد...

                                                                                             میخوام خودم باشم

لطفآ کسی زمان را به عقب برگرداند...

می خواهم از زمانی بگویم :

که بادبادکهایم در هوای کسی به آسمان نمی رفت....

 که موهای کوتاهم

روسری را نمی شناخت .

وعروسک های پلاستیکی ام

 هیچ آوازی را با فشردن دکمه نمی خواند!!!.

میخواهم از زمانی بگویم که هنوز ..

در سند املاک شخصی هیچ عاشقی نبودم !!!

و هربار به کوچه می رفتم...

 جز مادرم کسی سوال و جوابم نمی کرد...

 چقدر قلبم بزرگتر از مشت بسته ام بود...

. چقدر دل داشتم...

آنروزها

چقدر قشنگ گریه می کردم

 و هیچ اشکیم را قورت نمیدادم

چرا؟

.... چرا کسی جواب سوالم را نمیداند ؟؟؟!!!

چرا هرچه بزرگتر میشوم انگار کوچکترم؟

لطفآ..

 کسی زمان را به عقب برگرداند....

 میخواهم دوباره بزرگ شوم!!!

تو را بجای همه کسانی که نشناخته ام دوست می دارم
تو را به خاطر عطر نان گرم
برای برفی که اب می شود دوست می دارم
تو را برای دوست داشتن دوست می دارم
تو را بجای همه کسانیکه دوست نداشته ام دوست می دارم
تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم
برای اشکی که خشک شد و هیچ وقت نریخت
لبخندی که محو شد و هیچ گاه نشکفت دوست می دارم
تو را به خاطر خاطره ها دوست می دارم
برای پشت کردن به ارزوهای محال
تو را برای دوست داشتن دوست می دارم
تو را به خاطردود لاله های وحشی
به خاطر گونه ی زرین افتاب گردان
برای بفشیه بنفشه ها دوست می دارم
تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم
تو را بجای همه کسانی که ندیده ام دوست می دارم
تو را برای لبخند تلخ لحظه ها
                       برای پرواز شیرین خاطره ها دوست می دارم
تورا به اندازه همه ی کسانی که نخواهم دید دوست می دارم
اندازه قطرات باران،اندازه ستاره های اسمان دوست می دارم
تو را به اندازه خودت،اندازه آن قلب پاکت دوست می دارم
تو را برای دوست داشتن دوست می دارم
تو را بجای همه کسانی که نمی شناخته ام دوست می دارم
تو را بجای همه روزگارانی که نمی زیسته ام دوست می دارم.....