به یاد تمام خاطراتی که توی زندگیم اومدن و هنوز خاطره هستن و هستن و همیشه هستن.....

( آخ.... یه نفس عمیق و یه بغض داغ کوچولوی بزرگ....! و یه عالمه حرف نگفته قورت داده... )

خیلی تنهام.. نیاز دارم سرمو به یه شونه تکیه بدم...

نمیدونم چه حکمتیه که با وجود اینکه یکی باشه که دوسش داشته باشی بازم احساس تنهایی کنی...

انگار این حس مشترک تمام خانومهاست.....

خیلی خسته ام.دلم گریه میخواد...