تبليغاتX
آرامش سکوت
آرامش سکوت

آدمي گر ايستد بر بام عشق،دستهايش تا خدا هم ميرسد..


دلم باران را میخواهد و عصر های تهران را.....

 

تکه های خودم را سر هم می چسبانم

اما خودم نمیشوم

وقتی خسته از سر هم بندی و چسباندن

لگدی میزنم زیر پازل عمودی ام

تکه هایم پخش زمین می شوند

و من نتیجه میگیرم :

پازل سختی بودم

“مهرنوش محتشمی”

دوشنبه هجدهم آبان 1388 توسط فرشته ی مهربون |



رویاها چقدر دورند وقتی شاعری دلتنگ میشود...
fereshteye_mehraboon24@yahoo.com

RSS 2.0

Designed By ParsTheme